Bakstrev som politisk ambisjon i Nome?

For somme ser det ut til å ha blitt eit hovudmotiv å klynge seg til låg arbeidsgjevaravgift i Nome. Dette hovudmotivet ser ut til å ha vakse til den viktigaste grunnen for å unngå ein ny Midt-Telemarkkommune. Kva verkemiddel må i så fall til?

Dei fremste verkemidla for å halde på låg arbeidsgjevaravgift må vera å stø opp om negativ folketalsutvikling, motarbeide næringsutvikling, motarbeide all vekstfare i økonomi og bulyst, og dempe all optimisme som måtte piple opp her og der i kommunen. Etter argumentasjonen å døme, vil også det å tvihalde på Nome kommune så lenge som råd, vera ein viktig føresetnad for ein slik sørgjeleg tilstand. Politikarar som held fana høgt for låg arbeidsgjevaravgift så lenge som råd, driv med bakstrev for Nomes utvikling, ikkje betre enn eg kan sjå. Det er ubrukeleg politikk, og ubrukelege politikarar.

Sjølvsagt ville alle vettuge folk arbeide for ei positiv utvikling av lokalsamfunnet vårt på alle dei områda der lågt nivå i dag ligg til grunn for låg sats på arbeidsgjevaravgifta. Dette vil gjelde anten kommunen er som før, eller blir noko større. Høgare arbeidsgjevaravgift vil dermed vera ein heilt naturleg indirekte ambisjon også i ein liten og hardt prøva kommune, som resultat av ønskt positiv utvikling i næringsliv og folketalsutvikling. For alle unntatt bakstrevarane.

Derfor er ei framleis låg arbeidsgjevaravgift ein dårleg politisk ambisjon. Derfor fell også dette argumentet mot ein ny Midt-Telemarkkommune.

Kristian Hanto

Vist 96 ganger. Følges av 1 person.
Annonse

Nye bilder